Αντικειμενα

Η πόλη ιδρύθηκε το 438/7 π.Χ., στην εποχή του Περικλή, από τον Αθηναίο στρατηγό Άγνωνα. Υπήρξε μεγάλη επιτυχία για τους Αθηναίους, των οποίων μόνιμος στόχος ήταν η εξασφάλιση του ελέγχου της πλούσιας ενδοχώρας του Στρυμόνα και των μεταλλείων του Παγγαίου. Στην εποχή των Μακεδόνων η Αμφίπολις αναδείχτηκε σε ισχυρή πόλη του Μακεδονικού βασιλείου με εσωτερική αυτονομία και με σημαντική οικονομική και πολιτιστική άνθιση. Μετά την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Ρωμαίους (168 π.Χ.) η Αμφίπολις ορίζεται πρωτεύουσα της Πρώτης Μερίδος της Μακεδονίας. Η Ρωμαϊκή Εποχή είναι για την Αμφίπολη περίοδος ακμής μέσα στο πλαίσιο της κοσμοκρατορίας των Ρωμαίων. Σταθμός της Εγνατίας Οδού και πρωτεύουσα μιας πλούσιας ενδοχώρας, η πόλη αναπτύσσεται οικονομικά και πολιτιστικά. Στο νοτιοανατολικό τμήμα της αρχαίας πόλης ανάμεσα στον εξωτερικό και εσωτερικό περίβολο των τειχών μπορεί να επισκεφτεί κανείς το αρχαίο Γυμνάσιο της Αμφίπολης, ένα δημόσιο κτίριο για τη στρατιωτική, αθλητική εκπαίδευση και την πνευματική διαπαιδαγώγηση των νέων. Χρονολογείται πιθανότατα από το τέλος της κλασικής εποχής μέχρι τους πρώιμους αυτοκρατορικούς χρόνους. Κεντρική θέση κατέχει η παλαίστρα, όπου υπάρχουν αίθουσες λουτρού με σύστημα υδροδότησης από πήλινους και μολύβδινους σωλήνες. Εντυπωσιακή είναι η μνημειακή κλίμακα που οδηγεί στο γυμνάσιο, καθώς επίσης και ο ξυστός, στωικό οικοδόμημα για την άθληση σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Μπροστά από τον ξυστό, βρίσκεται η παραδρομίς, υπαίθριος χώρος άθλησης για τις καλές καιρικές συνθήκες. Επίσης, έχουν βρεθεί δίχωρος ναϊσκος, πιθανότατα ιερό των θεοτήτων Ερμή - Ηρακλή, προστατών των Γυμνασίων, βωμός για θυσίες και σύστημα δεξαμενών. Η Ελληνιστική οικία στο νότιο τομέα της πόλης, δυτικά του Γυμνασίου είναι η καλύτερα διατηρημένη οικία που ανασκάφθηκε στην Αμφίπολη. Πρόκειται για τυπική οικία των Ελληνιστικών χρόνων με περίστυλη αυλή και δωμάτια γύρω απ' αυτή. Η αυλή έχει δάπεδο στρωμένο με απλό ψηφιδωτό. Σώζονται δύο δωμάτια της βόρειας πλευράς, των οποίων οι τοίχοι διατηρούνται σε μεγάλο ύψος και φέρουν ζωγραφική διακόσμηση. Η Ρωμαϊκή Έπαυλη βρίσκεται ΝΔ από τις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές. Χρονολογείται στον 2ο – 3ο αιώνα μ.Χ. Η προσεγμένη κατασκευή και η εξαιρετική ποιότητα των ψηφιδωτών, υποδηλώνουν ίσως το δημόσιο χαρακτήρα του κτιρίου αυτού, που ίσως ανήκε σε κάποιο μεγαλύτερο οικοδομικό συγκρότημα των Ρωμαϊκών χρόνων. Το τμήμα του κτιρίου που ανασκάφθηκε φαίνεται να αναπτύσσεται με κέντρο ένα αίθριο (αυλή), στο οποίο υπάρχει πηγάδι. Η αυλή είναι στρωμένη με ορθογώνιες μαρμάρινες πλάκες. Δυτικά, νότια και βόρεια της αυλής διατάσσονται δωμάτια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρουν παρουσιάζουν τα ψηφιδωτά δάπεδα με μυθολογικές παραστάσεις, που σώθηκαν στους δύο διαδρόμους και σε ένα από τα δωμάτια της δυτικής πλευράς. Τα αρχαία τείχη της πόλης αποτελούν ένα περίβολο με μήκος 7.450 μ. περίπου, που περιέβαλε την πόλη απ' όλες τις πλευρές. Ένας δεύτερος εσωτερικός περίβολος μήκους 2.200μ. περίπου υπήρχε στην Ακρόπολη. Αποκαλύφθηκαν εντυπωσιακά τμήματα του τείχους της κλασικής και ελληνιστικής εποχής. Το σημαντικότερο τμήμα είναι αυτό, κοντά στο Στρυμόνα, με οχυρές πύλες, μεγάλα συγκροτήματα αγωγών για την αποχέτευση των ομβρίων υδάτων και εντυπωσιακή κλίμακα που οδηγούν στον περίπατο του τείχους. Σημαντικό επίσης τμήμα είναι και αυτό που βρίσκεται στην πύλη της αρχαίας γέφυρας, η οποία είναι η μεγαλύτερη και πιο οχυρή πύλη της πόλης. Η αρχαία ξύλινη γέφυρα χρονολογείται στον 5ο αι π.Χ.(κλασική περίοδος). Στηρίζεται σε πασσάλους από ξύλο δρυός. Παρουσιάζει μοναδικό και ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έχουν διασωθεί εκατοντάδες πάσσαλοι, σφηνωμένοι στο αμμώδες έδαφος της όχθης και ανήκουν σε δύο φάσεις, οι χαμηλότεροι ανήκουν στην κλασική εποχή, αυτοί του ανώτερου επιπέδου ανήκουν στους ρωμαϊκούς ή βυζαντινούς χρόνους. Η γέφυρα αυτή ταυτίζεται με τη γέφυρα που αναφέρει ο Θουκυδίδης ότι κατέλαβε ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας το 424.π.Χ. Σημείο κατατεθέν για το νομό Σερρών, αποτελεί το Λιοντάρι της Αμφίπολης, μνημείο της επιτάφιας πλαστικής του 4ου αι. π.Χ. με ύψος 5,30 μ.,
The city was founded in 438/7 BC by the Athenian general Agnonas during Pericles' time. It was a great success for the Athenians, whose permanent goal was to secure control over the Strymon's rich hinterland and the Paggaio's mines. In the Macedonians' time, Amphipolis emerged as a strong city of the Macedonian kingdom, having internal autonomy and significant economic and cultural prosperity. After the conquest of Macedonia by the Romans (168 BC), Amphipolis was designated as the capital of the Prima Merida (first administrative-economic unit) of Macedonia. The Roman Rule is a prosperous period for Amphipolis in the context of Pax Romana. The city is developing economically and culturally as it is a Via Egnatia station and the capital of a rich hinterland. In the southeastern part of the ancient city, between the outer and inner wards of the walls, one can visit the ancient Gymnasium of Amphipolis, a public building for the military and sports training and the spiritual education of the young people. It probably dates from the end of the Classical Era to the Early Imperial Period. The palaestra is located in the center, where there are baths with a water supply system made of clay and lead pipes. The monumental staircase is impressive and leads to the Gymnasium, while the "ksystos" is a sports building with stoae used in adverse weather conditions. In contrast, the "paradromis" is an outdoor sports area used in good weather conditions, located in front of the "ksystos". Also, a two-roomed small temple has been found, probably a sanctuary for the deities Hermes and Hercules, protectors of the Gymnasiums, and a sacrificing altar and a system of cisterns. The Hellenistic house in the southern part of the city, west of the Gymnasium, is the best-preserved house excavated in Amphipolis. It is a typical house of Hellenistic times with a peristyle courtyard and rooms around it. Its yard is paved with a simple mosaic, while two rooms are preserved on its north side, whose walls are maintained at a great height and have painted decoration. The Roman Villa is located southwest of the Early Christian Basilicas. It dates back to the 2nd - 3rd century AD. Its careful construction and the excellent quality of the mosaics perhaps indicate this building's public use, probably as part of a larger building complex of Roman times. The part of the excavated building expands, having a patio (courtyard) with a well in its center. The yard is paved with rectangular marble slabs, and there are rooms placed west, south, and north of the courtyard. The mosaic floors with mythological representations, preserved in the two corridors and one of the rooms on the west side, are of particular interest. The ancient city walls form a ward about 7,450 m long surrounding the city. A second inner ward, approximately 2,200m long, was built on the Acropolis. Impressive parts of the wall from the classical and Hellenistic eras have been revealed. The most important part is the one near the Strymon river, with fortified gates, large pipelines for rainwater drainage, and an impressive staircase leading to the wall's promenade. Another important part is the one located at the ancient bridge's gate, the city's largest and most fortified gate. The ancient wooden bridge, which dates back to the 5th century BC (classical period), is based on oak stakes and is considered a unique monument of particular interest. Hundreds of stakes have been saved, stuck in the sandy soil of the bank, and belong to two phases; the lowest ones belong to the classical era, while those of the upper level belong to Roman or Byzantine times. As described by Thucydides, this bridge is identified with the one the Spartan general Brasidas seized in 424 BC. The Lion of Amphipolis, located at Serres prefecture, constitutes a 4th century BC tomb sculpture, 5.30 meters high.,
Градът е основан през 438/7 г.пр.н.е., по времето на Перикъл от атинския пълководец Агнонас. Това е голям успех за атиняните, чиято основна цел е да осигурят контрол над богатата долина на Струма и мините на Пагеон.По времето на македоните, Амфиполис се очертава като важен град на Македонското царство, с вътрешна автономия и значителен икономически и културен проспиритет. След завладяването на Македонското царство от римляните (168г.пр.н.е.), Амфиполис е определен за столица на първа римска провинция Македония. Римската епоха е период на просперитет за древния град Амфиполис, в рамките на римския космополитизъм. Спирка на Виа Егнация (на гръцки Егнатия одос, древен римски път на Балканите) и столица на богат географски район, градът процъфтятва икономически и културно. В югоизточната част на античния град, в пространството между вътрешните и външни стени на крепостта, може да се види античния Гимнасиум на Амфиполис, една общинска сграда за военното, спортно и духовно възпитание на тогавашната младеж. Вероятно датира от края на класическата антична епоха до ранните имперски години. Централно място заемат баните, където съществуват помешения за къпане с древна водопроводна система от глинени и оловни тръби. Прави впечатление монументалното стълбище,което води към Гимнасиума, както и здравата, стабилна закрита спортна зала, за терниривки при лошо време. Пред нея се намира открита спортна площадка за занимания при хубаво време. Също така са открити два антични храма, вероятно светилища на божествата Хермес- Херкулес, защититници на атлетите, олтар за жертвоприношения и система от резервоари. Елинистичната дом в южната част на града, западно от Гимназиума, е най-добре запазената постройка, разкопана в Амфилопис. Това е типична сграда от елинистичната епоха, с периситлен (вътрешен) двор и сгради около него. Дворът е с подова настилка от обикновена мозайка. Запазени са две сгради от северната страна, чиито стени са високи и украсени с рисунки. Една римска вила се намира югозападно от Раннохристиянските базилики. Датира от 2-3 в.от н.е. Изпипаната конструкция и изключителното качество на мозайките свидетелстват за вероятния обществен характер на тази сграда, която може би е принадлежала към по-голям архтектурен комплекс от римско време. Разкопаната част от сградата изглежда е позиционирана във вътрешен двор, в центъра на който се намира кладенец. Дворът е павиран с паравоъгълни мраморни плочи. Помещенията са подредени западно, южно и северно в двора. Особен интерес представляват мозаечните подове с митологични изображения, които са запазени в два коридора и едно помещение в западната част на вътрешния двор. Дрвените градски крепостни стени представляват съоръжение с дължина около 7450 м., което е обграждало града от всички страни. Второ вътрешно ограждение с дължина приблизително 22ОО м. е съществувало в акропола. Разкрити са впечатляващи останки от крепостната стена, които датират от класическтата елинистична епоха. Най-важнта част от стената е близо до река Струма, с урепени порти, големи тръбопроводи за отвеждане на дъждовната вода и впечатляващо стълбище, което води до крайбрежната част на стената. Друга важна част се намира при портата на старинния мост, която е и най-голямата и укрепена порта на града. Древният дървен мост датира от 5 в.пр.н. е.,(класически период). Основите му са дървени колони от дъбово дърво. Представлява особен и уникален интерес.Открити са стотици колове, забити в песъчливата почва на брега, които принадлежат на две хронологични фази- по-ниските на класическата елинистична епоха, а по-високите- от римско и византийско време. Този мост се идентифицира с моста, споменат от Тукидит като мястото, което е превзето от спатриянския генерал Брасид през 424 г.пр.н.е.. Паметно място за Серската префектура е лъвът на Амфиполис, един монумент с височина 5.30 м.,паметник на епитафийната скулптура от 4-ти в.пр.н.е.