Αντικειμενα

Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης,
Η Ακρόπολη της Θεσσαλονίκης βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της οχυρωμένης πόλης, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 15 εκταρίων. Η Ακρόπολη τειχίστηκε ήδη από την πρωτοβυζαντινή περίοδο, και οργανώθηκε βαθμιαία σε ενιαίο αμυντικό σύνολο κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Το λεγόμενο διάμεσο τείχος που διαχώριζε την περιοχή της Ακρόπολης από την κάτω πόλη εκτεινόταν δυτικά, απέναντι από τη Μονή Βλατάδων, περίπου, και έφθανε στα ανατολικά μέχρι την περιοχή Τριγώνιο (Πύργος της Αλύσεως). Αρχικά ήταν αραιοκατοικημένη αλλά κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, όπως προκύπτει από την γνωστή στις πηγές ονομασία της ως «μικρά πόλις». Με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, το 1430, η Ακρόπολη δέχθηκε εποίκους και μετατράπηκε σε μουσουλμανική συνοικία και έδρα της διοίκησης, γνωστή στις πηγές ως Küçük Selânik ή Kal’a-IBalâ.,
The Acropolis of Thessaloniki is located at the northeastern end of the fortified city, occupying an area of about 15 hectares. The Acropolis has been walled since the early Byzantine period and was gradually organized into a single defensive complex during Byzantine times. The so-called intermediate wall that separated the Acropolis area from the lower city extended to the west, roughly opposite the Vlatades Monastery, and reached the area of Trigonio (Tower of Alysseos) to the east. Initially, it was sparsely populated, but during the late Byzantine period, it experienced significant growth as it became known in the sources with the name "small town". After Thessaloniki's occupation by the Ottomans in 1430, the Acropolis was inhabited and converted into a Muslim quarter and seat of administration, known in the sources as Küçük Selânik or Kal'a-IBalâ.