Αντικειμενα

Η Νιγρίτα η δεύτερη σε μέγεθος πόλη του Νομού Σερρών αποκαλύπτει έναν κτιριακό αφανή πλούτο που αποτελεί την πορεία της ιστορίας της. Τα Καπνομάγαζα, οικοδομήματα ογκώδη και υπερμεγέθη που δεσπόζουν ακόμη και σήμερα αποτελούν ένδειξη της οικονομικής ευμάρειας της πόλης. Χαρακτηριστικές είναι οι περιηγητικές αφηγήσεις του Άγγλου λαογράφου Abbot που περιγράφει το 1900 την ακμή της πόλης. Οι κάτοικοι της Νιγρίτας επιδόθηκαν στην καλλιέργεια του καπνού αφήνοντας πίσω τους τις γεωργικές καλλιέργειες, την μεταξουργία, το εμπόριο, την υφαντουργία. Σε αυτό βοήθησε η γεωγραφική θέση και οι κλιματικές συνθήκες καθώς τα χώματα δεν ήταν βαλτώδη. Οι έρευνες έχουν εντοπίσει δεκαπέντε (15) κτίρια καπνομάγαζων: των αδελφών Ρούντου, του πατρός Ρούντου, του Ιωάννου (Γκλέν), του Παλιούρα, του Ζαπριάνου, των αδελφών Βαδικόλιου, του Καρδίτσα, του Γκούμα, των αδελφών Τσιαΐρα, της αμερικάνικης εταιρείας Στάντερ, του Αβραμίδη, των αδελφών Μητρούση, τρεις των αδελφών Κωφοκώτσιου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το καπνομάγαζο Κωφοκότσιου είναι ένα κτίριο με ιδιαίτερη ιστορική αξία για την πόλη της Νιγρίτας, ένα από τα τελευταία που έχουν διασωθεί. Είναι χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο (ΦΕΚ Δ 638/23-07-1997) και έχει παραχωρηθεί στο δήμο με σκοπό να λειτουργήσει ως "ΚΑΠΝΟΜΑΓΑΖΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ". Από το 2002 που ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου έχει φιλοξενήσει διάφορες χρήσεις όπως σχολή Βυζαντινής Αγιογραφίας, μαθήματα Πληροφορικής, χορωδίες, φιλαρμονικές κ.ά. Σήμερα στεγάζει το Κ.Δ.Α.Π του Δήμου. Όλα τα καπνομάγαζα έχουν τη δικιά τους ιστορία στην εξέλιξη του χρόνου. Τα επιβλητικά αυτά κτίρια, περιφραγμένα εξωτερικά, συνήθως τριώροφα με μεγάλους ενιαίους χώρους, συμμετρικά ανοίγματα, τριγωνικά αετώματα στις στέγες που συχνά φέρουν φεγγίτες αποτέλεσαν καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας χώρους συγκέντρωσης κρατουμένων, στέγασης ένοπλων ομάδων και στρατιωτών. Πολλές από αυτές διατηρούνται όπως είναι και κάποιες λειτουργούν πλέον με νέα χρήση όπως καταστήματα, ξενοδοχεία, κινηματογράφο, τεχνικές σχολές μαθητείας.,
Nigrita, the second largest city in Serres prefecture, reveals a hidden structural wealth that constitutes the course of its history. The Tobacco Shops, massive and oversized buildings that dominate even today, indicate the city's economic prosperity. The travel narratives of the English folklorist Abbot who describes the town's wealth in 1900 are characterictic. The inhabitants of Nigrita indulged in tobacco cultivation, leaving behind the crops, silk weaving, trade, and textiles. The geographical location and climatic conditions helped as the soils were not swampy. Investigations have identified fifteen (15) tobacco shop buildings: the Rudos brothers, the Rudos father, the Ioannis (Glen), Paliouras, the Zaprianos, the Vadikolios brothers, Karditsas, Goumas, the Chiara brothers, the American company, Avramidis, the Mitrousis brothers', three of the Kofokotsios brothers. It is worth noting that the Kofokotsios tobacco shop is a building of exceptional historical value for Nigrita city, one of the last to be rescued. It is designated as protected monument (Government Gazette D 638 / 23-07-1997) and has been granted to the Municipality to operate as a "CULTURAL AND YOUTH TOBACCO SHOP." Since completing its restoration works in 2002, it has served various purposes such as the Byzantine Hagiography school, computer science courses, choirs, philharmonic orchestras, etc. Today it houses the Municipality's center for children's daycare. All tobacco shops have their distinct history over time. These imposing buildings, enclosed externally, usually three-story with large open spaces, symmetrical openings, and triangular gables on the roofs that often have skylights, have been gathering places for prisoners and housing armed groups and soldiers throughout history. Many are kept as they are, and some are now operating as shops, hotels, cinemas, and technical apprenticeship schools.,
Нигрита, вторият по големина град на префектура Сяр, разкрива едно забележително строително богатство, което представя хода на историята му. Тютюневите магазини, сгради мащабни и обемни, които впечатляват и днес, представляват свидетелство за икономически разцвет на града.Характерни са пътеписите на английския лаограф Abbot, който описва през 1990 разцвета на града. Жителите на Нигрита се посвещават на οтглеждането на тютюн, изоставяйки занятието с други земеделски култури, тъкането на коприна, търговията и производството на текситлни изделия. За това допринасят географсκото положение и климатичните условия, тъй като почвата не е блатиста. Научните изледвания са регистрирали сградите на 15 тютюнджийски магазина на братята Рудос, по баща Рудос, на Йоан (Глен), на Палиурас, на Запрянос, на братя Вадиколиос, на Кардица, на Гума, на братя Циара, на американската компания Stader, на Аврамидис, на братята Митрусис и три магазина на братята Кофокоциус.Заслужава си да се отбележи, че дюкянът за тютюн на Кофокоциус, е сграда с особена историческа стойност за град Нигрита, една от последните спасени. Обявена е за защитена (Държавен вестник Д638/23-07-1997 г.) и е предоставена на общината, за да функционира като „Тютюнев магазин за култура на младежта”. След приключване на реставрационните деийности на сградата през 2002, тя е домакин на различни мероприятия като школа по византийска агиоргафия, курсове по компютърни науки, хорови и филхармонични концертни изяви и др. Днес в сградата се помещава Дневния център за грижа на децата към Общината. Всички тютюневи магазини имат своя собствена история във времето. Тези внушителни сгради, оградени отвън, обикновено са триетажни с големи открити пространства, симетрични отвори, триъгълни фронтони на покривите, често с капандури. През годините някои от тях са били сборен пункт за зтворници, за настаняване на въоръжени групи и войска. Много от тях са запазени в автентични им вид, а някой отново работят с различни нови функции, като магазини, хотели, киносалони, училища за техническа практика.